Tutuldum yanık bir türküye
Author: admin
Hazan mevsiminde nasırlı bir elden atıldım yere, tutuldum yanık bir türküye, kış yakındı sabanla üstüme toprak örttüler. İlk can suyum beni eken çiftçiden tuz tadında düşen alınteriydi. Gece olunca toprak anamla selamlaştık saygıyla kucaklaştık.
Karakışta toprak anam korudu beni gözetti, bazı zamanlarda poyrazı saz etti, anladım ki büyümem için karda yağmurda benim için bir candı bereketti.
Tutundum toprak anama büyümek için, yöneldim gökyüzüne bahar kokusunda aydınlığa ulaştım. Sevgiyle bakan bir çift göz gülümsedi, selamlaştık, hatırladım bu gözleri nasırlı elin sahibiydi. Bakışında sevgi duruşunda gurur, kalbinde şevkat vardı.
Güneş gülümsedi büyümem için ısıttı köklerimi, ılık rüzgarlarda yeşerdim, kendi boyumca boy attım, geldi hasat zamanım öbek öbek destelendim. İçli şarkılar eşliğinde harmanda savruldum, tane tane bestelendim.
Bir hasat zamanı harman yerinde dinlenirken dinledim bu kısacık hikayeyi
Ve hiç unutmayacağım….
MehmetKaya@benimkalemim.com
06-07-2007
4 Responses to “Tutuldum yanık bir türküye”
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
Mart 11th, 2010 12:20
Bir mucize gibidir toprak ananın yetişdikleri ve bizlere sundukları… Yedi düvel aşsak, iklimlere karışsak, yel olup kaçsak, nehir olup aksak da böylesine bir mucizeyi başka hiçbir şeyde ve hiç bir yerde bulamayız. Harman yeri duygulandırır, düşündürür insanı… Ve insana ne de çok benzer her buğday tanesi…
Mehmet Bey, çok güzel bir hikaye paylaşmışsınız bizimle…
Teşekkürler…
Hayırlı günler diliyorum.
Mart 12th, 2010 07:32
Üstad bildiğim ve saydığım Hamiyet hanıma tesekkürler, saygılar…
Mart 12th, 2010 14:36
Evet, gerçekten güzel bir yazı belkide toprağın insana benzemesi topraktan gelip toprağa gideceğimizdendir.
Toprak ana diye boşuna dememişler…
Kolay gelsin Mehmet Bey…
Temmuz 21st, 2010 17:11
Böyle güzel bilgileri bize verdiğiniz için çok sağolun gerçekdende çok fazla emek harcanmış bir web sitesi olduğu belli tebrikler.