Benim Kalemim

Hani bazı sabah kalkar yine yeni gününüze başlarsınız ya, farklı değildir aslında ama algılamanız öyledir.

Fark vardır. Sanki farklıdır o gün…

Öyle hissedersiniz ve nerden geldiği belli olmayan bir türkü birde bakmışsınız mırıltıdır dudaklarınızda..

Ve hep o türkü olur dilinizde, aksama kadar düşürmezsiniz dilinizden mılırdanır durursunuz.

Birde hazan mevsiminin serinliği yüzünüze vurursa ince ince yağmur misali, olurya mırıltınız dudağınızda söylersiniz. Hatırlamasanızda arada unutsanız bile dörtlüklerini sözlerini o bal tadındaki türkünün seversiniz vazgeçilmezdir.  Akşam karanlığına dek tozlu tarih kokulu türkkülerimiz bizimledir.

Dinlerken radyoyu asılı kaldı kulağım ormancı türküsüne ve bitirdik istemeden de olsa o güzel türküyü….

Sonra aldım kalemi elime ve muzipçe gülümseyerek tükürdüm kalemin tam ucuna başladım iki dörtlüğümü yazmaya….

Bir ormancı türküsüne tutuldum yağmur gibi

Arşınladım tozlu yolu seni gördüm bu sabah

Seher vaktinde eserya deli bir rüzgar ok gibi

Saplandı yüreğime acıklı ağıt gibi bu sabah

…..

Dinlenirken pınarından içemedim buza kesti

Bir taşa yaslandım yorgunluğum çok benim

Yiğitler bile ölürken sırasını hep azrail seçti

Bazı türkülerimde sunalarım da vardır benim

Bir hazan mevsimin sabahı böyle başladı benim için…. Nice türkülerimizi unutmamak dileğimle..

Saygılarımla

MehmetKaya@benimkalemim.com

One Response to “Ormancı Türküsünü Dinlerken…”

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.