Benim Kalemim

Cama yansıyan renk harelerinden balkona yerleştirilen televizyonda ki görüntüye gözüm takıldı. Balkona çıktım karşı komşum göz pınarlarını zaman zaman ıslatan, yürekli sızlatıp düşündüren, Babam ve Oğlum filmini ailece izliyorlardı.

Karşı balkondu ama yine bir kez daha izlemek istedim. Balkonda balkona film izlemek ne kadar doğruydu bilinmez ama günün yorgunluğundan olsa gerek oturduğum yerden izlemeye başladım.

Çekirdek aile yapısının içerisinde yaşayan 15 yaşındaki evin kızı 12 yaşındaki oğlu anne baba hepsi beraber izliyorlardı. Arada çay bardaklarının kaşıkla olan tınısı televizyonun sesine karışsada net duyabiliyordum.

Büyüme zamanıydı 15indeki genç kızın vakti ve arada duygularının karmaşası içindede olsa gözlerini ovaladığı görüyordum. Televizyonun ışığında bunu anlayabiliyor görüyordum. Bol reklamlı ve her reklam bittiğinde televizyon kanallarının sanki dalga geçer gibi filmi hep beş dakka geriden devam ederek film izledik bitirdik.

Normal seyir zamanındaki televizyonun ses ayarı iyice kısıldı.

Evin babası kızına:

–Kızım senin baban da kahramanmı? dedi.

Genç kız:

– Evet babacığım, dedi. (duymamıştım sesini ama öyle söylemiş olması gerektiğine karar verdim)

Salınarak gelen genç kız babasının açtığı kucakta sarıldı sarmalandı.

Göz pınarlarındaki yaşın düşüşünü göremezdim ama, babanın yüzünü ve kızının gözlerini silişinden kızın ağladığını ve hıçkırıklara boğulduğunu görebiliyordum. Genç kızı babanın kucaklaması rahatlatmıştı son göz damlalarının babanın yüzüne aktığını bildiğimden birden içim burkuldu.

İçimin burkulmasını babanın yanında oturan annenin hıçkırması daha da artırdı.

Çaremiydi sanki değildi ama yine kahrolası sigaradan bir tane daha yaktım. !!!

Çünkü aileyi iyi tanıdığımdan biliyordum annenin babasıda yıllar önce öbür dünyaya göç etmişti ve babasızdı.

Zordu babasızlık benim babam sağdı ama yinede babasızlığın zor olduğunu biliyorum.  Kadın balkonda on dakika boyunca ağlarken kocası ellerini omuzuna destek gibi koydu ve sanırım ağlamayı beceremeyen benim gibi biri olduğundan sanırım yüreğinden ağladı.

Çünkü;

Yüreğinden ağlayan erkekler aynı noktaya saatlerce bakarlar ve gözleri sabitleşir, yüz ifadeleri matlaşır.

Yaktığı sigaranın dumanında gözyaşları karanlıkta yıldızlara doğru akarak kaybolup gitti.

MehmetKaya@benimkalemim.com

Leave a Reply